मुक्तक

– चन्द्री मोक्तान तामाङ ‘खुसी’

यस्तै रै’छ सुख–दुःख मुस्कुराउन जान्नुपर्छ ।
डाहा, ईष्या गर्ने सबैलाई मुस्कानले हान्नुपर्छ ।
गफै गर्ने गफाडीको पर्नुहुन्न भर कहिल्यै,
जानेदेखि सक्दो छिटो एकाएक छान्नुपर्छ ।
००